Józef Baran

Poezja

 

      

   Poeta polski, urodzony 1947 r. w Borzęcinie koło Tarnowa. Zadebiutował tomikiem „Nasze najszczersze rozmowy” (Kraków 1974). Autor wielu zbiorów i wyborów wierszy. 

   Laureat m.in. Nagrody Fundacji Kościelskich (Genewa 1980) - za tom „W błysku zapałki” i wyróżnienia amerykańskiego PEN West - za tom polsko-angielski „W błysku. In a Flash” w przekładzie Anieli i Jerzego Gregorków (Los Angeles 2001). 

   Tłumaczony na kilkanaście języków, publikowany w magazynach i antologiach przedstawiających poezję polską w kraju i zagranicą, wydał też osobne zbiory po rosyjsku (tłum. Andriej Bazylewski) i niemiecku (tłum. Henryk Bereska). 

   Występował ze spotkaniami autorskimi poza krajem, m.in.: w Glasgow i Edynburgu, w Sztokholmie, Strudze, Kijowie, Pradze, Dreźnie, Nowym Jorku i Sydney. 

   Mówi o sobie: „Wiersze adresuję do wybrednych znawców sztuki poetyckiej i do tzw. zwykłego czytelnika. Nie pochwalam tych, którzy zamykają się w wieży hermetycznej poezji uniwersyteckiej. Uważam to za początek końca żywej poezji”.

  

  

Bez tytułu

a najbardziej jestem poetą
ludzi nieśmiałych
tych z osikowym liściem uśmiechu
przylepionym do warg i drżącym
za każdym silniejszym
podmuchem słów

tych ubogich krewnych duńskiego
królewicza hamleta
którzy mają złą dykcję
i choć za każdym krokiem mówią
być albo nie być
czynią to tak po cichu i niepewnie
że żaden szekspir z tego
nie zrobił jeszcze tragedii

ho ho kto tam wie
co w nich małych drzemie
i na świat
nigdy gęby
nie otworzy

jacy zaklęci śpiący rycerze
czekają w nich na odgłos trąbki
aby spaść z furkotem orlich skrzydeł
i wyzwolić okupowane
od urodzenia przez wrogie straże
bramy ust

      

  

Muzeum Polskie w Rapperswilu

Kalendarium 2006