|
|
||||
|
do dna spu¶ć się na krzepkich sznurach do dna
u kresu ciszy nasza szaro¶ć bliska nasze oczy zwrócone w jakie¶ dawne raje i gwiazdy u progu spopielałe kwiaty co nas ocali
prawie ogłuchli¶my na tej ziemi
do dna spu¶ć się na krzepkich sznurach do dna
została jeszcze cisza luksemburskich ogrodów
Paryż
|
|
|||
| IWONA WOITAS-VOY | ||||
|
|
Copyright © 2004 MPR | |||